سالها است که حسن را بدلیل سهل انگاری هایش می شناسیم. بدلیل  اینکه جمعه ها به مکتب میرفته و یا بخاطر اینکه خوابش برده و گردوهایش را آب برده و ...، اما در واقع خود ما هم کارهایمان دست کمی از او ندارد!

داستانهای حسن مربوط به گذشته است اما آنچه مربوط به این روزها است، داستان مدیران سهل انگاری است که با غفلت خود و سرمایه گذاری نابجا بر روی فناوری اطلاعات، منابع سازمان را  هدر می دهند و  آن را به آب می سپارند!