سالها است که حسن را بدلیل سهل انگاری هایش می شناسیم. بدلیل  اینکه جمعه ها به مکتب میرفته و یا بخاطر اینکه  در خواب، گردوهایش را آب  می برده است و ...، اما واقعیت این است که خود ما هم کارهایمان دست کمی از او ندارد!

داستانهای حسن مربوط به گذشته است اما آنچه مربوط به این روزها است، داستان مدیران سهل انگاری است که با غفلت خود و سرمایه گذاری نابجا، منابع را هدر می دهند و  آن را به آب می سپارند!