بنام خدا

تعطیلات نوروز فرصت مناسبی را فراهم می کند تا به دنیا و آدمهای آن بیرون از پنجره دنیای مجازی نگاه کنیم و برآنچه در اطراف ما جریان دارد نظری بیندازیم.

یکی از واقعیت هایی که در اطراف ما در حال اتفاق افتادن است و ما با سرگرمی هایی که در دنیای مجازی برای خود فراهم کرده ایم آن را نمی بینیم، برهم خوردن تعادل عاطفی و روانی انسانها بدلیل اضطراب های مداوم ناشی از بروز تغییرات پی در پی محیط زندگی و کسب و کار آنها است.

 نمی دانم طبیعت انسان را از روز ازل اینگونه آفریده اند و یا اینکه خود او در طول زمان این باور را برای خود ایجاد کرده است که برای کسب آرامش دائماً در جستجوي ثبات باشد و آن را در سکون و عدم تغییر جستجو نماید.

واقعیت غیرقابل انکار این است که بشر از تغییرات دچار اضطراب و نگرانی می گردد و برای زندگی در یک محیط متغیر، آمادگی روانی کاملی ندارد. ترس او از این است که نتواند ثبات و سکون خود را در برابر تغییرات حفظ کند و دچار چالش هایی شود که تاکنون آنها را تجربه نکرده است.

در گذشته، فاصله زمانی میان این تغییرات بیشتر بود و اجداد ما در طول حیات خود چه در زندگی روزمره و چه در کسب و کار و فعالیت، با تعداد محدودی از تغییرات اساسی مواجه می شدند. آنها مجبور به پذیرش تغییرات پی در پی نبودند و فشار رقابت ایجاد شده در همه زمینه ها تا این حد نبود.

اما توسعه و کاربرد فناوری های جدید و انتظارات روزافزون بشر براي افزايش كيفيت زندگی و آسایش بیشتر ، موجب پیچیدگی بیشتر، افزایش نیاز به تغییرات مداوم و رقابتی سنگین در بسیاری از شئون زندگی و فعالیت گردیده است. بطوریکه امروزه تعداد و تکرار چنين تغييراتي رو به افزايش گذاشته و در برخی موارد سرعت آن شگفت آور شده است .

هرچند با کمک فناوری های مدرن و از جمله فناوری اطلاعات، راحتی و آسایش بشر افزون گشته و کسب و کارها با سرعت بیشتری انجام می شوند ولی نمی توان افزایش فشار روحي و اضطراب ناشی از بروز این تغییرات را بدلیل همین عدم قطعیت ها و برهم خوردن ثبات را نادیده گرفت.

چگونه می توان اين معادله متناقض را حل کرد ؟ آیا می توان میان آنچه موجب پیشرفت بشر را فراهم می آورد و از طرفی خود منبع ذاتي فشار روحي و رواني بر او است، هماهنگی بوجود آورد؟

بنظر من شاید راهی نباشد جز اینکه بشر باور قبلی خود را در این خصوص بطور کامل کنار بگذارد و بپذیرد که در عصر اطلاعات و در جهانی که در حال ساختن آن است ، معنای آرامش از ثبات جدا است.

اعتراف می کنم که این تغییر بسیار مشکل و شاید دردناک خواهد بود. اما ظاهرا راهی دیگر برای این مشکل وجود ندارد.

نظر شما چیست ؟

علی عظیمی – 11 فروردین 1389