بنام خدا
محققان ميگويند انسان امروزي در معرض خطر سیل اطلاعاتی قرار دارد.
هرچند این سیل با آن سیل پاکستان تفاوت دارد، اما مشابهت هایی هم دارند: هر دو ویرانگر هستند و منابع ما را هدر می دهند.
سیل پاکستانی اول و آخرش مشخص است و همه را به دریا می ریزد. اما سیل اطلاعاتی چگونه ایجاد می شود و ما را به کجا می برد؟
محققان بار اضافي اطلاعاتي که هر روز از طريق اينترنت ، تلويزيون و ساير رسانهها در مغز انسان ها جاري ميشود را در حدود 34 گیگا بایت برآورد کرده اند. !! تصور کنید که در هيچ دوره ای از تاريخ بشر ، مغز انسان مجبور به پردازش اين حجم زیاد از اطلاعات نبوده است.
واقعیت این است که ما برای
رقابت و بقا در دنیای امروز بطور مداوم مجبور به پردازش، طبقهبندي، تحليل و استفاده از اطلاعات مفید هستیم. جداسازی اطلاعات مفید از اطلاعات زائد و درک آن زمانی تبدیل به معضل می شود که حجم اطلاعات تولیدی، بر توانايي پردازش و فهم آن سبقت
می گیرد.
نتیجه: به صرف منابع زیاد نیازمند می شویم، قدرت تشخیص اطلاعات بدردبخور از اطلاعات غیر مفید ضعیف می شود، کسب منابع کسب اطلاعات مفید دشوار می شود و .....
مشکل جدی دیگر آن است که برخلاف سیلاب که می تواند بتدریج در زمین فرو رود و از حجم آن کاسته شود، اطلاعات قدرت زایش فوق العاده ای دارد و حجم اطلاعات بدون آنكه كيفيت آن افزايش یابد، دائما تکثیر می شود. هرچه شبكه اطلاعاتی بزرگتر شود، ميزان گردش و زایش اطلاعات بيارزش هم بیشتر می شود. حال تصور کنید یک حجم محدود اطلاعات وقتی در شبکه جهانی اینترنت به گردش در می آید می تواند تبدیل به چه سیل ویرانگری شود.
اما تاثیر آن، دانشمندان دانشگاه سان ديگو كاليفرنيا به این نتیجه رسیده اند که اضافه بار اطلاعاتي تاثيرات زيان بخش و مضر روي مغز انسان ها بر جای می گذارد و می تواند بنیان تفکر و تعمق (عمقی فکر کردن) انسان ها را از اساس نابود و وی را دچار اضطراب مضاعف سازد.
این وضع گریبانگیر سازمانها نیز می باشد و حجم انبوه اطلاعات مفید و غیرمفید، بيش از آنکه کنترل شود، سرريز کرده و منابع با ارزش سازمان را به هدر می دهد.
امروز بسیاری از مردم پاکستان اعتقاد دارند که اگر ژنرال ضیالحق بجای ساخت بمب اتم و خرید اف16، منابع کشورش را صرف سدسازی بر روی رودخانه ها می کرد، این چنین خانمان میلیونها پاکستانی بر باد نمی رفت.
شاید وقت آن باشد که ما نیز تا دیر نشده ، بجای تمرکز بر تولید هرچه بیشتر اطلاعات در سازمان، راه های مفید و موثری برای سدسازی و توقف رشد اطلاعات غیر ضروری و یا حتی جدا سازی آنها اندیشیده و پیش بینی کنیم.
یادتان باشد، قبل از آنکه خیلی دیر شود!
علی عظیمی - 26 امرداد 1389