اکنون در ابتدای سال 2013 میلادی تعداد کاربران ثبت نام شده در شبکه اجتماعی فیس بوک از یک میلیارد نفر نیز فراتر رفته است !
من تصور می کنم مدیران فیسبوک هم به خوبی می دانند که این آمار گمراه کننده است و درصد قابل توجهی از این تعداد شامل افرادی است که پس از ثبت نام و کنجکاوی اولیه، بندرت به آن مراجعه می کنند و یا دیگر شوق و رغبت قبلی را برای حضور انحصاری در این شبکه اجتماعی ندارند.
این موضوع به ویژه پس از درج داستان های واقعی یا حتی اغراق آمیز، در مورد درز اطلاعات و سواستفاده های متعدد از اطلاعات شخصی کاربران توسط هکرهای شخصی، روسا و کارفرمایان و حتی دولتهای انحصارگر شدت گرفته است.
اکنون بسیاری از کاربران احساس می کنند که ممکن است روزی از این ناحیه دچار مشکل شوند، بنابراین با محافظه کاری زیاد به انتشار اطلاعات و حتی ابراز علاقمندی (like) می پردازند و بیش از گذشته دوستان، علاقمندی ها و عقاید واقعی خود را پنهان می کنند.
نکته جالب این داستان آن است که درحالیکه عدم حضور در فیس بوک می تواند به وجهه اجتماعی افراد زیان برساند و به نوعی پنهان کاری تعبیر شود، هم زمان افراد پرکار در فیس بوک به مشکلاتی مانند اعتیاد به اینترنت، عدم تمرکز در کار و امور زندگی شخصی، فخر فروشی و کنجکاوی متهم می شوند و وجه کاری و فردی شان زیر سئوال می رود.
پس چاره چیست؟
بهترین راه حل حضور متعادل و کنترل شده در این شبکه اجتماعی است. تعدد افراطی دوستان و اشتراک گذاری هایی که صرفا به قصد جلب توجه و دریافت تایید دیگران انجام می شود، بیش از آنچه که نشانه موفقیت و محبوبیت اجتماعی فرد به شمار آید، نشانه یک مشکل فرهنگی است که تا دیر نشده باید به حال آن فکری کرد!
مطالب مرتبط :
کاربرد شبکه های اجتماعی در بازاریابی مدرن:اینجا همه دنیا نیست !
علی عظیمی-20 بهمن 1391